Iets om vast te houden, een groot
stuk rots misschien, iets
onvergankelijks van steen dat
altijd is zoals het altijd was
Vaste grond onder het vege lijf en
de kille aanwezigheid van levenloze
zekerheid, het basalt dat mij
gestalte geeft, een as waaromheen
alles draait
Levenssediment zo hard dat het zijn
waarde nooit verliest, het plan voor
morgen en vandaag in steen gebeiteld, daar
ligt het, zie je het dan niet?
Of is de stroming de constante
is het verdriet de wet is
elke waarheid morgen al tot
stof geërodeerd en weg gespoeld
Is al die zekerheid alleen verzekerd van
het waardeloze lot
Geen opmerkingen:
Een reactie posten