Piramide

'But after all there was only the mystery of poverty that creates beings without names and without a past, that sends them into the vast throng of the nameless dead who made the world while they themselves where destroyed for ever.'

Uit 'The First Man', van Albert Camus

Deze zin liet me meteen beelden zien van enorme massa's mensen die me met holle ogen aankijken. Al diegenen die de afgelopen duizend jaar geploeterd en gezwoegd hebben om te kunnen overleven en gewerkt hebben aan de grootse prestaties van de mens, zonder er zelf ooit de vruchten van te hebben geplukt. Slaven uit Egypte die de piramides bouwden, werklui uit de industriële revolutie met roetvegen op hun zonverstoken gezichten en al diegenen uit naaiateliers of kolenmijnen verspreid over de wereld die ook nu nog zes dagen per week twaalf uur per dag moeten werken om het hoofd boven water te kunnen houden. Ze hebben geen keuze en kijken mij aan, terwijl ik van schaamte bijna niet terug durf te kijken. Hier sta ik dan, met mijn diploma's, mijn welvaart, mijn mogelijkheden en mijn twijfels over welke kant ik op moet. Ik kán vooruit. Bij hen is het meer een kwestie van behouden wat je hebt: je leven, een dak boven je hoofd en iets te eten `s avonds.

Toen Maslow zijn beroemde 'Piramide van behoeften' bedacht, had hij het over één individu dat in zijn leven alle lagen van de piramide moest doorlopen om tot 'zelfverwerkelijking' te komen, beginnend bij de basisbehoeften van voedsel en onderdak. Ik heb meer het gevoel dat de zelfverwerkelijking van één mens gebouwd is op de lijken van honderdduizend andere. Onze welvaart en eindeloze mogelijkheden tot zelfontplooiing, hoe was dat ooit mogelijk geweest zonder dat al die anderen de wereld zoals die nu is voor ons met hun blote handen uit het hardste steen gehouwen hadden?


http://nl.wikipedia.org/wiki/Piramide_van_Maslow