Dit weekend heb ik boog geschoten. Niet op de gebruikelijke manier, maar
meditatief. Dat betekent dat er speciale aandacht naar ieder onderdeel van het schieten gaat; het innemen van je positie, naar het doel kijken, de pijl op je boog leggen, aanspannen, richten en loslaten. En dan daarna weer tot rust komen, als je pijl trillend tot stilstand is gekomen in de roos, of een halve meter over het doel gevlogen is en zich verstopt heeft in het groen van een uitgestrekt weiland. Want het doel raken is niet belangrijk. Het gaat erom wat er omheen gebeurt, of je één bent met je lichaam en in het moment jezelf kunt vergeten, misschien zelfs één kunt worden met je boog, de pijl en je omgeving. Heel erg zen dus. En heel erg moeilijk, want alhoewel ik cognitief prima snap hoe het werkt, die zelfvergetelheid, blijft het oordeel de pijl toch altijd volgen. Te hoog, naast het doel, schouders te verkrampt en
wanneer schiet ik nu eens écht raak? Ik wil er goed in zijn, ik wil dat doel raken, ik wil honderd pijlen achter elkaar schieten tot ik altijd raak schiet en dan wil ik nóg beter worden. Altijd vooruit, altijd bezig, altijd naar de toekomst terwijl je bedenkt wat je morgen beter moet doen dan gisteren. Best vermoeiend eigenlijk.
Dit weekend is er wel iets veranderd. Ik kan niet zeggen dat die zelfvergetelheid nu echt optrad of dat ik helemaal één met mijn omgeving was, maar na verloop van tijd werd het daadwerkelijk minder belangrijk of ik het doel wel of niet raakte. Niet op de manier van '
ik bedenk nu dat het al zondag is en het wel tijd wordt dat het minder belangrijk gaat zijn', maar écht minder belangrijk. Geen gevoel van falen of slagen meer, geen gedachten of oordelen. Voorbij woorden, veel dieper, voorbij dat moderne hersenstukje dat alles wil verklaren, analyseren en in hokjes stoppen, miljoenen jaren dieper naar een plek waar 'zijn' en 'doen' nog gelijk vallen. Je gaat daar staan, legt je pijl op de boog, spant aan en laat los. En dan haal je gewoon adem, verder niets. Als je het zo ziet lijkt het makkelijk, maar soms is gewoon ademhalen en verder niets het moeilijkste dat er is.
http://www.meditatiefboogschieten.org/
http://www.zenarnhem.nl/index.html
Geen opmerkingen:
Een reactie posten