Wanneer het stormt en je daar loopt
waar de wind je de woorden uit het hoofd blaast
En de wereld opnieuw bekijkt
Of een gans zich in het luchtruim staande houdt
Of de takken aan de bomen vast genoeg zitten
Is het het water dat het grootste werk doet
Met zijn kracht de sloot ontsluit
Zodat het weiland bij zichzelf te rade moet of
Dat vastliggende goed waarvan hij is gemaakt
Niet heel wat minder vast ligt dan het dacht
Toen alles zich nog aan een orde hield die
Nu buiten zinnen in de wind vergaat
Geen opmerkingen:
Een reactie posten