Ze zijn er, de woorden
Om te beschrijven hoe het voelt
`s Avonds laat, wolken die rond de volle maan verstild zijn
Op de schuur van de buren
Het zwarte silhouet van een kat
De filters van mijn geest gevuld met de dag
Zodat ik mild van vermoeidheid
Het moment zijn kans laat pakken
Hoe de poortdeur piept
En de kat zijn kop bijdraait
Hoe de wolken en de maan weerspiegeld worden
Een ogenblik geluk
Ze zijn er, de woorden
Ze liggen er verhuld
In dat moment
Geen opmerkingen:
Een reactie posten