Beeldvorming

Wat is het beeld dat mensen van mindfulness hebben? En klopt dat beeld wel? Op die vragen kwam ik toen voor een presentatie wat plaatjes zocht en 'mindfulness' intikte op Google Afbeeldingen. Wat me opviel was de veelheid aan foto's van mensen die al mediterend of in een yoga-pose aan het strand bij een prachtige zonsondergang zijn, of in een ander overweldigend mooi landschap zitten en zich helemaal zen lijken te voelen. Ik plakte een paar van die plaatjes in mijn presentatie en legde `s avonds mijn collega's uit dat dit ironisch was bedoeld. Mindfulness kent geen noodzaak tot adembenemende panorama's. Ieder moment is even geschikt. Toch zijn het dit soort foto's die opkomen bij de zoekopdracht. Zegt dat iets over het heersend beeld dat mensen van mindfulness hebben? Ik hoop van niet, maar ik vrees van wel.


Hoe zou je als trainer en beoefenaar zo'n beeld kunnen veranderen? Ik vermoed dat mensen die een training gevolgd hebben het al heel wat minder serieus nemen. Maar de meeste mensen hebben zo'n training niet gevolgd. Daarbij komt dat mindfulness zich in mijn beleving in een vreemde spagaat bevindt. Met één been in de hulpverlening en steeds meer onderbouwd door onderzoek. Met het  andere been meer in het gebied van lifestyle, het gebied van luchtige artikelen in magazines, foto's van die prachtige vergezichten en uitspraken als 'Even helemaal tot rust komen'. Nu is er niets mis met helemaal tot rust komen, maar in mijn beoefening drukt mindfulness me vooral met de neus op de feiten: dat ik niet rustig ben. Dat ik in een wolk van gedachten over werk en andere verplichtingen ronddwaal. Dat ik dacht dat het wel goed ging, maar er toch weer stress door mijn lijf sluipt. Dat ik dat eigenlijk niet kan maken, als mindfulnesstrainer. En dat dat is hoe het nu met me gaat, dat die optelsom van gedachten en gevoelens het moment bepaalt. Zwaar irritant en in dezelfde adem: accepteer het maar. Die stralende zonsondergang is verder weg dan ooit. Hier zit je, op je slaapkamer waar nodig moet worden gestofzuigd. Waar de tassen van de vakantie nog steeds niet opgeruimd zijn - al weken niet. Waar ik al een jaar het peertje van de lamp moet vervangen. Waar het winterdekbed over de reling hangt en het de moeite van het opruimen niet meer waard is, zo dichtbij zijn we alweer bij de volgende winter. De realiteit waarin ik dagelijks mediteer.

Misschien dat het enige wat ik kan doen om de beeldvorming rondom mindfulness te veranderen - of er in ieder geval een perspectief bij te voegen - het plaatsen van een foto van mijn eigen, imperfecte meditatieplekje is.