Bekeken

Hoe vreemd is het om klaar te zijn
iets waar je al die tijd naar uitkeek
Het einde eindelijk in handen en
dan is er niets

De verwachte opluchting blijft weg
de euforie waarvan je dacht:
'Die neemt het over!'
wacht en laat de ruimte leeg

Hooguit melancholie danst
heen en weer over de bühne
verdwijnt achter gordijnen na
een vluchtig passenspel

De belichting licht de leegte door en
ziet pijnlijke afwezigheid van iets
dat altijd al nooit dáár was
en onverwacht al lang
bekeken blijkt